Anders dan de grote bedrijven
“Mijn eerste baan was een kledingfabriek opzetten in Macedonië. Ik was 26, sprak de taal niet, kende de cultuur niet en had ineens 65 man personeel. Ik ga uitdagingen niet uit de weg”, grinnikt Rosan. Ook werkte ze bij een bedrijf gespecialiseerd in vezels uit planten. “Dat was superleuk, uitdagend en leerzaam, maar ik wilde ook zelf creatief bezig zijn. En duurzaam. Dat bleek lastiger dan gedacht. Linnen is een van de duurzaamste gewassen, maar door grote bedrijven die de prijs laag willen houden, is de werkdruk heel hoog en zijn de werkomstandigheden slecht. Materiaal dat in de buurt wordt gemaakt, lijkt duurzaam. Maar bijvoorbeeld vlas uit Frankrijk wordt vaak naar China verscheept en daar tot linnen geweven en verwerkt. Ik wilde alleen meedoen aan die industrie als ik het beter en kleiner kon doen. Toen vroeg iemand me om te kijken of de productie van kleding uit lagelonenlanden naar Nederland teruggehaald kan worden (reshoring). Nadat diegene met dat bedrijfje stopte, zag Kim hoe de medewerkers – vluchtelingen die in Nederland asiel hebben gekregen – elke ochtend toch bij het bedrijf stonden. Dit mocht niet hun eerste ervaring in Nederland zijn. Dus begonnen we Fabriek Fris.”